Een tempel voor alle goden
Van keizerlijk Rome tot renaissancetombes — 2.000 jaar geschiedenis.
Inhoudsopgave
Van Agrippa’s tempel naar Hadrianus’ visie
Het eerste Pantheon werd rond 27 v.Chr. gebouwd door Marcus Agrippa als tempel voor alle goden. Het brandde in 80 n.Chr. af en opnieuw na een blikseminslag in 110 n.Chr.
Keizer Hadrianus bouwde het tussen 118 en 128 n.Chr. volledig opnieuw, en creëerde de huidige rotonde en koepel. Hij liet Agrippa’s naam op het fronton staan als eerbetoon.
Hadrianus’ revolutionaire ontwerp
Het Pantheon is een perfecte bol: de hoogte van vloer tot oculus is gelijk aan de diameter van de rotonde — 43,3 meter. Dat schept kosmische harmonie.
Monumentale Korinthische zuilen omlijsten de portico; tot 6 meter dikke muren dragen de koepel. Verborgen bogen en gegradeerd beton verdelen de krachten.
De oculus: hemel en geest
De oculus van 9 meter in het midden van de koepel is de enige natuurlijke lichtbron. Zonlicht schuift door de ruimte en creëert spel van licht en schaduw.
Regen valt door de opening op de antieke marmeren vloer, die zacht helt naar verborgen afvoeren. De oculus symboliseert het goddelijke oog.
Romeins beton en ingenieursgenie
Romeinse bouwers gebruikten innovatief beton — lichtere toeslag bovenin, zwaardere steen onderin. De cassettevelden verlagen het gewicht en behouden de sterkte.
Zonder staal of moderne steun — alleen vulkanische as, kalk en briljant ontwerp. De grootste ongewapende betonnen koepel tot nu toe.
Van heidense tempel naar christelijke kerk
In 609 schonk de Byzantijnse keizer Phokas het Pantheon aan paus Bonifatius IV, die het wijdde als Santa Maria ad Martyres. Dat redde het gebouw van plundering.
Christelijk gebruik betekende voortdurend onderhoud, reparaties en aanpassingen — altaren, verwijderen van beelden, tombes.
Renaissancetombes en koninklijke graven
In 1520 werd de grote renaissanceschilder Rafaël hier begraven — een zeldere eer. Zijn eenvoudige graf met Latijnse inscriptie trekt bezoekers van over de hele wereld.
Na de Italiaanse eenwording werd het Pantheon de rustplaats van de koningen Vittorio Emanuele II, Umberto I en koningin Margherita.
Het bronzen plafond en pauselijke veranderingen
In de 17e eeuw liet paus Urbanus VIII brons uit de portico verwijderen voor kanonnen voor Castel Sant'Angelo en het baldakijn van de Sint‑Pieter.
Ondanks veranderingen bleven structuur en geest van het Pantheon intact. Elke periode liet sporen achter zonder de harmonie te breken.
Bezoek door de eeuwen heen
Eeuwenlang bezochten pelgrims, geleerden en kunstenaars het Pantheon, tekenden de koepel en maten de verhoudingen.
In de 18e en 19e eeuw werd het een vaste stop op de Grand Tour. Schrijvers als Stendhal en Goethe beschreven de ontzagwekkende eerste indruk.
Behoud en moderne zorg
Moderne conservering richt zich op marmers reinigen, de structuur stabiliseren en bezoekersstroom beheren. Monitoring houdt de antieke betonnen koepel veilig.
Recente projecten verbeterden de afwatering, restaureerden de bronzen deuren en vernieuwden de verlichting om de oculus te accentueren.
Het Pantheon in kunst en cultuur
Het inspireerde architecten van Brunelleschi tot Thomas Jefferson; de koepel beïnvloedde de Sint‑Pieter, het Capitool en talloze neoklassieke gebouwen.
Schilders, dichters en filmmakers keren terug naar de perfecte geometrie en het meeslepende licht — een tijdloos symbool van schoonheid.
Piazza della Rotonda vandaag
Piazza della Rotonda bruist — cafés op de kinderkopjes, straatartiesten en reizigers rond de fontein van Giacomo della Porta.
Buiten tafels bieden eerste rang; ijssalons en souvenirwinkels zorgen voor sfeer.
De buurt verkennen
Op een steenworp: Piazza Navona met Bernini’s fonteinen, de cafés van Via della Rotonda en de kerk Santa Maria sopra Minerva met een beeld van Michelangelo.
Voor nog meer Rome: naar de Trevifontein, zuidwaarts naar Campo de' Fiori of noordwaarts naar boetieks en trattoria’s in de middeleeuwse wijk.
Icoon van het eeuwige Rome
Het Pantheon belichaamt Rome’s genie: praktische techniek, esthetische perfectie en een opmerkelijk aanpassingsvermogen.
Vandaag maakt het deel uit van het UNESCO‑werelderfgoed in het historische centrum — een levend monument dat iedereen raakt die door de bronzen deuren stapt.
Inhoudsopgave
Van Agrippa’s tempel naar Hadrianus’ visie
Het eerste Pantheon werd rond 27 v.Chr. gebouwd door Marcus Agrippa als tempel voor alle goden. Het brandde in 80 n.Chr. af en opnieuw na een blikseminslag in 110 n.Chr.
Keizer Hadrianus bouwde het tussen 118 en 128 n.Chr. volledig opnieuw, en creëerde de huidige rotonde en koepel. Hij liet Agrippa’s naam op het fronton staan als eerbetoon.
Hadrianus’ revolutionaire ontwerp
Het Pantheon is een perfecte bol: de hoogte van vloer tot oculus is gelijk aan de diameter van de rotonde — 43,3 meter. Dat schept kosmische harmonie.
Monumentale Korinthische zuilen omlijsten de portico; tot 6 meter dikke muren dragen de koepel. Verborgen bogen en gegradeerd beton verdelen de krachten.
De oculus: hemel en geest
De oculus van 9 meter in het midden van de koepel is de enige natuurlijke lichtbron. Zonlicht schuift door de ruimte en creëert spel van licht en schaduw.
Regen valt door de opening op de antieke marmeren vloer, die zacht helt naar verborgen afvoeren. De oculus symboliseert het goddelijke oog.
Romeins beton en ingenieursgenie
Romeinse bouwers gebruikten innovatief beton — lichtere toeslag bovenin, zwaardere steen onderin. De cassettevelden verlagen het gewicht en behouden de sterkte.
Zonder staal of moderne steun — alleen vulkanische as, kalk en briljant ontwerp. De grootste ongewapende betonnen koepel tot nu toe.
Van heidense tempel naar christelijke kerk
In 609 schonk de Byzantijnse keizer Phokas het Pantheon aan paus Bonifatius IV, die het wijdde als Santa Maria ad Martyres. Dat redde het gebouw van plundering.
Christelijk gebruik betekende voortdurend onderhoud, reparaties en aanpassingen — altaren, verwijderen van beelden, tombes.
Renaissancetombes en koninklijke graven
In 1520 werd de grote renaissanceschilder Rafaël hier begraven — een zeldere eer. Zijn eenvoudige graf met Latijnse inscriptie trekt bezoekers van over de hele wereld.
Na de Italiaanse eenwording werd het Pantheon de rustplaats van de koningen Vittorio Emanuele II, Umberto I en koningin Margherita.
Het bronzen plafond en pauselijke veranderingen
In de 17e eeuw liet paus Urbanus VIII brons uit de portico verwijderen voor kanonnen voor Castel Sant'Angelo en het baldakijn van de Sint‑Pieter.
Ondanks veranderingen bleven structuur en geest van het Pantheon intact. Elke periode liet sporen achter zonder de harmonie te breken.
Bezoek door de eeuwen heen
Eeuwenlang bezochten pelgrims, geleerden en kunstenaars het Pantheon, tekenden de koepel en maten de verhoudingen.
In de 18e en 19e eeuw werd het een vaste stop op de Grand Tour. Schrijvers als Stendhal en Goethe beschreven de ontzagwekkende eerste indruk.
Behoud en moderne zorg
Moderne conservering richt zich op marmers reinigen, de structuur stabiliseren en bezoekersstroom beheren. Monitoring houdt de antieke betonnen koepel veilig.
Recente projecten verbeterden de afwatering, restaureerden de bronzen deuren en vernieuwden de verlichting om de oculus te accentueren.
Het Pantheon in kunst en cultuur
Het inspireerde architecten van Brunelleschi tot Thomas Jefferson; de koepel beïnvloedde de Sint‑Pieter, het Capitool en talloze neoklassieke gebouwen.
Schilders, dichters en filmmakers keren terug naar de perfecte geometrie en het meeslepende licht — een tijdloos symbool van schoonheid.
Piazza della Rotonda vandaag
Piazza della Rotonda bruist — cafés op de kinderkopjes, straatartiesten en reizigers rond de fontein van Giacomo della Porta.
Buiten tafels bieden eerste rang; ijssalons en souvenirwinkels zorgen voor sfeer.
De buurt verkennen
Op een steenworp: Piazza Navona met Bernini’s fonteinen, de cafés van Via della Rotonda en de kerk Santa Maria sopra Minerva met een beeld van Michelangelo.
Voor nog meer Rome: naar de Trevifontein, zuidwaarts naar Campo de' Fiori of noordwaarts naar boetieks en trattoria’s in de middeleeuwse wijk.
Icoon van het eeuwige Rome
Het Pantheon belichaamt Rome’s genie: praktische techniek, esthetische perfectie en een opmerkelijk aanpassingsvermogen.
Vandaag maakt het deel uit van het UNESCO‑werelderfgoed in het historische centrum — een levend monument dat iedereen raakt die door de bronzen deuren stapt.